சோம்பல்கள்

                    எனக்கானதாய்
                    சாய்வு  நாற்காலியைத்
                    துடைத்து  வைத்து
                    சாய  வைக்க
                    காத்துக் கிடக்கின்றன !


                   உள்ளும்  வெளியுமாய்
                   மேலும்  கீழுமாய்ச்
                   சல்லாபத்தில்
                   புரண்டு  திரண்டு
                   திளைக்கின்றன
                   மனத்திற்குள்


                   துரத்தும்  பணிகளின்
                   வேகத்தை  மழுங்கடித்து
                   சுகத்திற்கானத்  தேடல்களில்
                   சுருதி   கூட்டி
                   லயித்திருக்க
                   லாவகமாக
                   லகான்  பிடித்தச்
                   சவாரி  செய்கின்றன !


                  விடிந்த  பின்னும்
                  படுக்கையில்
                  பசைப்  போட்டே
                  ஒட்ட  வைத்து
                  தேனீர்  கோப்பையின்
                   சிணுங்கல்களில்
                   உடலை  முருக்கேற்றித்
                   திமிற  வைக்கின்றன !


                   செய்திகளை
                    மிகைப்  படுத்தும்
                    ஊடகங்களாய்ப்
                    பணிகளை
                    மலையாய்க்
                    குவித்துக்  காட்டிக்
                    குப்புற  விழச்
                    செய்கின்றன !


                   எழுந்து
                   பார்ப்பதற்குள்
                   வழுக்கி  விழும்
                   வாய்ப்புகளை
                   வலை  விரித்து
                   வாகாய்ச்  சிரிக்கின்றன !

                                                                         -இராதே
                 
                   

குணக்கடலே ! -சப்பாணிப் பருவம்

                                 அன்னை     வடிவே     ஆருயிரே  !
                                                         அன்புத்     தவழும்     பேருருவே  !
                                               அமைதி     ஊற்றே     அருந்தவமே  !
                                                         அண்டம்     காக்கும்     அருட்சுடரே  !



                                 முன்னம்     பழுத்த     முதிர்ப்பழமே  !
                                                         முதன்மைச்     சேவை     பெட்டகமே  !
                                             முதியோர்     வாழ்வின்     ஒளிவிளக்கே  !
                                                          முரண்க     ளில்லா     முத்தொளியே  !



                                 கன்னம்     சிவக்கும்     சிரிப்பழகே  !
                                                       கருணை     மழையின்     கார்முகிலே  !
                                            காலம்     திணற     உழைத்தவரே  !
                                                       கனிவைச்     சுட்டும்     முகவரியே  !



                                 மின்னற்     கொடியே    மென்சிரிப்பே  !
                                                      மேன்மைத்     தொண்டின்     அருஞ்சுவையே  !
                                           மெழுகின்     ஈகை     குணக்கடலே  !
                                                     மேவியப்     பொறுமை     பெருமலையே  !



                                தன்னம்     பிக்கைக்     களஞ்சியமே  !
                                                    தட்டுக     தட்டுக     சப்பாணி  !
                                            தயவின்     பொருளே     தெரெசாவே
                                                    தட்டுக     தட்டுக     சப்பாணி  !

                                                                                                              - இராதே

சங்கு கழுத்து

                                                சந்தனமும்  சவ்வாதும்
                                                சண்டையிட்டுக்  கொண்டன
                                                மணப்பதில்
                                                யார்  உசத்தி ?
                                                அவள்  இருப்பதை
                                                மறந்துவிட்டீர்களே !
                                                சாந்தப்படுத்தியது
                                                காற்று !


                                              முகவரித்  தேடி
                                              அலைந்து  கொண்டிருந்தேன்
                                              காற்று
                                              கைப்பிடித்துச்  சென்று
                                              காட்டியது
                                              மொட்டை மாடியில்
                                              நீ  கூந்தல்
                                              உலர்த்திக்  கொண்டிருந்தாய் !


                                             காற்று
                                             உன்   கழுத்தில்  பட்டதும்
                                             அழகிய  ஓசையாய்
                                             மாறிற்று
                                             உனக்குத்  தான்
                                             சங்கு  கழுத்தாயிற்றே !

                                                                                           - இராதே

என் மனசு !

                                                    கைகளை
                                                    மணற்கடிகையாக்கி
                                                    காத்திருந்தேன்
                                                    கடற்கரையில்
                                                    அடிக்கடி
                                                    காலைத்   தொட்ட
                                                    அலைகள்
                                                    வந்து  விட்டாளா ?
                                                    எனக்  கேட்டுச்  சென்றது
                                                    மணித்துளிகளுக்கும்
                                                    நொடிப்  பொழுதுகளுக்கும்
                                                    அப்போது தான்
                                                    அர்த்தம்  தெரிந்து  கொண்டேன்
                                                    அடடா  என்ன  சுகம் !


                                                   கொட்டாங்குச்சியின்
                                                   ஆழத்தை
                                                   குச்சியால்  அளந்து
                                                   கண்டுகொண்டேன் ;
                                                   குளத்தின்  ஆழத்தை
                                                   மூச்சடைத்து  மூழ்கி
                                                   அறிந்துகொண்டேன் ;
                                                   உன்  மனசின்
                                                   ஆழத்தை
                                                   அளக்க  முடியாமல்
                                                   தோற்றுப்  போனேன் !


                                                  உன்  துப்பட்டாவில்
                                                  முடிச்சுப்  போட்டு
                                                  பின்னால்  விட்டிருக்கிறாய்
                                                  தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறது
                                                  என்  மனசு  !

                                                                        - இராதே

அண்டத்திலே நீரைத்தேடி - இலாவணி

                 மானிடரே    பூவுலகில்    மண்ணைக்காக்கும்   மழைவளம்

                                    மாண்டிடும்பு    துக்கதைகள்    உண்டோ ?    உண்டோ ?

                வானிடைப்பொ    ழிந்துவரும்    காரிருள்மு    கில்களுமே

                                    வற்றிடவ    ருந்தும்நிலை    உண்டு !    உண்டு !

                ஏனிந்தஇ    ழிவுநிலை    எப்படிவந்    ததோஎன்றே

                                    யாவரும    றியுமாறே    சொல்லு !    சொல்லு !

                கானிடையி    ருந்தமரக்    கூட்டத்தைவெட்    டுவதாலே

                                    கண்டதுவே    இந்தத்துன்பம்    எள்ளு !    எள்ளு !

                தாண்டவமா    டிடும்பஞ்சம்    தண்ணீரில்லா    வாழுந்தேசம்

                                    தாரணியில்    வந்திடுமோ    மெய்யோ ?    மெய்யோ ?   

               ஆண்டிடும்நீ    ரையிறைத்தே    ஆணவத்தி    னாலழித்தால் 

                                    ஆண்டியாய்ப்போ     யிடும்தேசம்    மெய்யே !    மெய்யே !

               பாட்டன்பூட்டன்    வெட்டிவைத்த    ஏரிகுளம்    அத்தனையும்

                                     பட்டாப்போட்டு    மனையாக்கி    விற்றோம் !    விற்றோம் !

               கூட்டம்போட்டு    நீரைக்கேட்டுச்    சண்டையிடும்    துயரினைக்

                                     கொள்கையாக்கி    இன்றுநாமும்   பெற்றோம் !   பெற்றோம் !

              கொண்டதன்ன    லத்தினாலே    சேர்த்துவைத்த    நீரையெல்லாம்

                                     கொட்டிக்கொட்டி    வீணடித்துக்    கெட்டோம் !    கெட்டோம் !

              அண்டத்திலே    நீரைத்தேடி    ஆகாயத்தில்    நீரைத்தேடி

                                     அந்தரத்தில்    கோள்கள்பல    விட்டோம் !    விட்டோம் !

              வாழவரும்    சந்ததிக்குச்    சொத்துச்சுகத்    தோடுக்கூட

                                     வங்கிபோலத்    தண்ணீரினைச்    சேர்ப்போம் !    சேர்ப்போம் !

               பாழாப்போகும்    நீர்நிலைகள்    பாரிலேஉ     யிர்த்தெழவும் 

                                     பற்றுடனே    நாளுமதைக்    காப்போம் !    காப்போம் !

                                                                                                                                              - இராதே

             

புயலாய் . . .

           
                                      உன்   மீது  கொண்ட

                                      பொறாமையால்

                                      பொறுமையிழந்த

                                      தென்றல்

                                      மையம்  கொண்டுள்ளது

                                      வங்கக்  கடலில்

                                      புயலாய் . . .



                                      தாழ்வு  மனப்பான்மையில்

                                      தவிக்கிறது

                                      குறைந்த  காற்றழுத்த

                                      மண்டலமாய் . . .

                                      வெட்கத்தால்

                                      கரையேற  மறுத்து

                                      கண்ணீரை

                                      பொழிகிறது

                                      மழையாய் . . .

                                      நீ  சிரித்து

                                      சமாதானப்  படுத்தியதில்

                                      பலவீனமடைந்து

                                      மறைந்து  போகிறது  !

                                                                               - இராதே

வண்டிக்குதிரை

                                             சலனமற்ற
                                             இதழ்களின்
                                             சபிக்கப்பட்ட
                                             மௌனத்தை  மீறி
                                             சரிந்து  வழியும்
                                             முனகல்களாய்
                                             வார்த்தைகள்  !


                                            சொட்டும்  சோகத்தின்
                                            இடுக்குகளில்  நின்று
                                            ஒளிந்து  பார்க்கும்
                                            கவலைகள்  !


                                            சூரிய  ஒளியில்
                                            சூம்பிச்  சுருண்ட
                                            இலைகளாய்
                                            ஆதரவற்று
                                            வெறுமையாய்க்
                                            கிடக்கும்  மனசின்
                                            அடி  ஆழத்தில்
                                            ஆசைகள்  !


                                           எச்சில்  சோற்றை
                                           எட்டிப்  பறித்து
                                           எலும்புத்  துண்டைச்
                                           சிந்தையில்  உருட்டிச்
                                           சுவைக்கும்
                                           நாய்களாய்ப்
                                           பொறாமைகள்  !


                                          இவை  எதையும்
                                          காணாது
                                          சேணம் கட்டிய
                                          வண்டிக் குதிரையின்
                                          நொண்டி  ஓட்டமாய்
                                          ஓடிக்  கொண்டிருக்கிறது
                                          வாழ்க்கை  !

                                                                   - இராதே